TVN‘in ekrana taşıdığı hikaye, polisiye gerilim ve gizem öğelerini birleştiren senaryosuyla bence 2020’nin en iyi işlerinden biri. Hatta şu ana değin izlediğim onlarca diziyi geride bırakıp ilk 10'umda yer alacak kadar başarılı buldum. Konunun ayrıntılarına girip izleyenlerin heyecanını azaltmak istemiyorum. Ama birkaç şey söylemesem olmaz.

 

Cha Ji Wo kocası ve kızıyla sakin sayılabilecek bir hayat yaşayan polis dedektifidir. Kocası evlerinin altında bir metal işleme atölyesini işletmektedir. Eşini çok sevmesine ve tüm çabasına karşın rağmen ne kayın validesi ne de kayın pederi tarafından kabul görmemekte ve zerre sevilmemektedir. Yine de o akşam ayarladıkları aile yemeği için özen gösterir. Kızı da dedesi ve babaannesinden yana aynı durumu nasiplenir. Bu nedenle onlardan ürker. Ufaklığın doğum günü için mum söndürürler. Gecenin ortasında iş yerinden gelen telefon Cha Ji Wo'yu mekandan erken ayrılmaya mecbur bırakır.  

 

 

Masada kucağındaki uyuyan kızını tutan ve sevgi dolu bir eş ve baba profili çizen Beak Hee Sung ebeveynlerinin iğneleyici sözlerini görmezden gelir ve karısına dair yapılan "aptal mı, fark etmiyor" cümlesine "Cha Ji Wo neyi görmek istiyorsa onu farkına varır.." diye açıklar. Soğuk ve duygusuz yüzünün  üzerine taktığı bu maskenin ardında karanlık ve sır dolu bir geçmişe sahiptir. 

 

Burnunun dibindeki tehlikeyi fark etmeyen Cha Ji Won yıllar önce işlenen seri katil cinayetlerinin tekrar başlaması ile yavaş yavaş yatağını ve yaşamını paylaştığı adamın ürkütücü geçmişini farkına varabilecek midir?

 

 

 

- Birileri sonunda Le Joon Gi’nin katil imajına cuk diye uyabileceğini fark etti. Her kim O'nu önermişse kendisini tebrik etmek gerek. Her bölümde bilinmezlik öğesinin yarattığı heyecan dozu aynı tempoda devam edebildi. Öyle ki konu bir süredir durağan hale gelen izleme sürecime de soluk getirdi.

 

- Dizi kadar Ost albümü de dinlenilesi. Özellikle In My Heart şarkısıyla ön plana çıkıyor. 

 

 

Flowers of Evil Şarkı Sözleri ve Türkçe Çeviri İçin Tıklayınız

 

Bu diziye bir iki sene önce KBS World'de denk gelmiştim. İçinde tıp terimleri fazla olunca anlamakta zorlanmıştım. Konu ve nüzikleriyle hayli dokunaklı bir yapımdı. Yayınlandığı dönem ciddi izlenme oranları elde etmiş ve başarısı ülke sınırlarını da aşmış. Sanırım bir de Japonya versiyonu mevcut. Otizmin ne olduğunu ben de bilmezdim. Ta ki çevremde ona sahip biri olunca. Bu yüzden kısa süre önce yapımı arşivinden alıp yeniden ama bu kez daha farklı bir gözle izledim. Yurt dışında otizm bir hastalık değil beynin farklı biçimde çalışması olarak tanımlanmakta iken ne yazık ki ülkemizde halen sanki zihinsel bir hastalıkmış gibi algılanmakta.

Gelelim dizimizn hikayesine: Park Shi-On (Joo Won) Otizm ve Savant sendromuyla doğmuş ancak zeka geriliği olduğu düşünülerek babasının şiddetine maruz kaldığı gibi çevresince itilip kakılmış, yalnızlık içinde zor bir çocukluk geçirmiştir. Onu hayata bağlayan kendisini her daim kollayan abisi ve tavşanıdır. Üzücü bir biçimde önce tavşanını sonra abisini kaybettiğinde doktor olmaya karar verir. Herşeyi mükemmel şekilde kaydeden bir beyne sahiptir. Peki tıp okuyup doktor olduğunda tüm kapılar ona açılır mı? Elbette hayır. İş görüşmesi için hastaneye  giderken yolda gerçekleştirdiği bir kurtarma hikayesi sosyal medyada yankı bulunca özel hastane oluşan algının reklam getirisini göz önüne alıp kendisini kadroya kabul eder. Bu O'nun hikayesinde yeni bir yol ayrımıdır. Cerrahi şefinin ise O'na şans vermek gibi bir niyeti yok gibidir.

 

Fox Tv seryi ülkemizde "Mucize Doctor" adıyla ekranlara taşıdı. İlk sezonu o yılın en iyi izlenme oranlarını elde etti hatta satıldığı yabancı ülkelerde de beğenildi. Ancak aynı başarı son sezonda yakalanmayınca 64 bölümle final yapıldı. Keşke bu kadar suyu çıkarılmasaydı. Ne yazık ki bizdeki kimi uyarlamaların kaderi de genelde bu şekilde sonuçlanıyor. Bir diğer ayrıntı: Özellikle idari kadroyu canlandıran kadın oyuncuların hastane ortamındaki ama aksine sanki düğüne gdermiş gibi seçilen kıyafetleri konusunda saçmalanmışlardı. (Özellikle Beliz ve Gülin.)